Het afgelopen weekend geopende museum MAXXI in Rome is volgens Zaha Hadid Architects meer 'een wereld om in te duiken' dan een gebouw als object.
© Iwan Baan
De circulatielijnen, duidelijk zichtbaar in het exterieur, komen voort uit de stedelijke context. Hadid ziet het museum als onderdeel van de route tussen de Tiber en de Via Guido Reni en heeft daarom 'bestaande en gewenste bewegingspatronen' in het ontwerp versmolten. Op deze manier deelt het gebouw een publieke dimensie met de stad, aldus de architect.
Het interieur is niet opgezet als een verzameling expositieruimtes, maar vormt een vloeiend en doorgaand geheel. Verbindingen tussen verschillende afdelingen worden gelegd via trappartijen en subtiele scheidingen in de wandelbanen.
De muren zijn multifunctioneel: naast hun traditionele rol als ophangplaats voor kunst dienen ze ook als projectiescherm, lijst en ruimtebepalend element. Op sommige plaatsen vervalt de grens tussen wand, vloer en plafond, doordat ze bijvoorbeeld spiraalsgewijs in elkaar over gaan.
Om de beschikbare ruimte nog flexibeler te kunnen indelen, zijn in het plafond uitschuifbare scheidingswanden geïntegreerd.
Zaha Hadid won de opdracht voor het ontwerp in 1998, via een internationale prijsvraag. Doordat de bouw vooral wegens financieringsproblemen grote vertraging opliep, is het museum vier jaar later dan gepland voor het publiek geopend.
