Het Nieuwe Normaal - Rituelen

Het Nieuwe Normaal

Is covid-19 zwaar en lastig, onze huisschrijver Philip Willaert schildert in deze rubriek de positieve kanten ervan en de prachtkansen voor morgen. In de anderhalvemetermaatschappij zijn de grote ontdekkingen na Columbus terug begonnen en is ook de architectuur in het nieuwe normaal hiervan niet gespaard.

Rituelen

Gisteren verliet ik vlak voor sluitingsuur het grootwarenhuis. Er waren nauwelijks mensen en de rolluiken op de zuivelafdeling waren al naar beneden, hier en daar knipperde neonlicht om het einde van  de koopdag aan te kondigen terwijl een rustige stem mij met zachte dwang aanmaande om me naar de kassa te begeven. “Mijn dochter werkt als verpleegster” zei de kassierster met enige trots en bezorgdheid. Ik zag een lichte en onuitspreekbare vrees in haar ogen die boven haar mondkapje in mijn richting keken. Het was net acht uur,  op straat hoorde ik ineens een aanzwellend handgeklap vanop de balkons en door de open getrokken ramen. Een vrouw met haar fiets aan de hand – uit haar tas piepte een pak wc-papier - sprak me aan. “Schoon hé”, zei ze duidelijk geëmotioneerd reagerend op de situatie. Ik beaamde maar wist niet goed wat zeggen, overmand als ik was door leven dat zomaar naar buiten golfde in een anders zo stille stad. 

Quarantaine doodt de dagelijkse tred en dwingt ons terug te trekken. Maar wat is normaal nu we ons bevinden in een filosofisch kantelmoment. Zullen de jongeren voorgoed hun heftige pleziertjes aan de kant moeten schuiven? Sinds het coronavirus zijn rituelen als het bemoedigend handgeklap dagelijkse kost al was het maar om de stilte en de dwalende dood te bezweren en tot stilstand te dwingen. Deze publieke ovatie voor alle verzorgers in de gezondheidssector voelt aan als een openlijke steun uit het hart van velen. In Frankrijk waren sommige verplegers verbolgen over het geklap. Ze waren gloeiend kwaad op Macron en riepen wij willen geen  applaus, wij willen dat er in de sector wordt geïnvesteerd. Ze voelden zich niet geheel onterecht gegijzeld en misbruikt.

Rituelen blijven belangrijk in een mensenleven, ze overstijgen de rekenmodellen, vormen een tegengewicht tegen onzekerheid, angst en spanning. Een handkus, het tikken van  de glazen, het zand op de doodskist, de vlag halfstok, de beren voor het raam, de kaarsen op het balkon. Op de een of andere manier willen we het onzegbare uitspreken en materialiseren door bijvoorbeeld op pannen en  potten te slaan, ja door te klappen. Zo zie je vaak voetballers een kruisteken maken terwijl ze als getatoeëerde oermensen over het veld hollen. Al bij al is het mooi om zien en behoeven rituelen geen uitleg om de schoonheid ervan niet te vernietigen. Ik denk dan aan de vrouw met de fiets. Schone rituelen verdrijven de eenzaamheid, de droefenis en versterken de hoop.

  • Aangemaakt op .

Adressen

België
MediaXel
Maria van Hongarijelaan 64
BE - 1083 Brussel
+32 (0)2 772 40 47
+32 (0)2 771 98 01 (fax)

Frankrijk
MMG SAS
55 avenue Marceau
FR - 75116 Paris

Contact

Secretariaat : Pascale Cloots

Advertenties :

Hoofdredacteur : Nicolas Houyoux

Social : Vincent de Puydt

MediaXel bvba - © 2019 - 
Verantwoordelijke uitgever : Philippe Maters, Maria van Hongarijelaan 64, BE - 1083 Brussel